De allerlaatste wedstrijd van dit seizoen begon eigenlijk op donderdagavond al. Met een mooi groepje werd besloten dat we het vandaag even anders zouden gaan doen. Voetvolley, dat was het plan. Het hek vormt de scheiding tussen het hoofdveld en het trainingsveld, het hek diende als net. Rens verdeelde de groep netjes in twee teams. In het begin was het nog niet direct van hoogstaand niveau maar dit veranderde toen Marcel Mom besloot mee te gaan doen. Vanaf de zijlijn stond hij al een kleine twintig minuten op alles en iedereen te schandalen en met de legendarische woorden: “Als je het goed wil doen, dan moet je het toch eiges doen!” stapte hij het veld op. De pet van Den Dam ging af en hij eiste direct een plek op het midden van het veld op. Ik heb in jaren niet iemand zo fanatiek zien rond bazuinen op de voetbalvelden van Den Dam uit Azewijn. Het magische vuur zat nog duidelijk in hem. Het ging er fanatiek aan toe en hier en daar ontstonden wat discussies of de bal uit of in was, het werd elkaar in elk geval niet in dank afgenomen. Toch was het een leuke voorbereiding op de zondag.

Op zondagochtend werd snel duidelijk wat de intenties van gemiddelde Den Dam 2 voetballer was; in de middag lekker laten vollopen in Stokkum. De meesten hebben daar prima gehoor aangegeven. Daar kom ik later nog op terug. De intentie van Marcel Mom en kompaan Bart Evers ofwel “evers” was ook vrij snel duidelijk, het seizoen moest winnend worden afgesloten. De tweede plek was de week ervoor al veilig gespeeld en de eerste plek was al lang niet meer haalbaar. Voor ons eigen gevoel moesten we gewoon winnen om toch met een positief gevoel terug te kunnen kijken op het afgelopen seizoen. Robin “Kleine kiel” Cornielje kwam op de donderdagavond al met een geniaal plan. De omgekeerde kerstboomtactiek waarbij iedereen op tegengestelde positie zou komen te spelen. Gerjan Hansen had er na vier potjes Grolsch wel oren na. Dit geniale plan werd op zondagochtend compleet in de prullenbak gegooid.

Door de slopende blessure van Mijnheer Mijnen, was Marcel wederom genoodzaakt om Rick “Wassing” Wassing op te roepen voor speelronde 22. Mijnheer Mijnen heeft inmiddels een fruitpakket van het team ontvangen met een kaartje. In dat kaartje hebben wij Mijnheer Mijnen bedankt voor zijn inzet en tevens duidelijk gemaakt dat hij zijn laatste wedstrijd heeft gekeept namens Den Dam 2. Dennis nogmaals bedankt! In de verdediging waren plaatsen ingeruimd voor een viertal defenseurs, de enige echte laatste man Rens speelde als el Capitano en voor hem stond Mark “Lange” de Lange. Op linksback stond gewoon ouderwets Gerrie Hansen, dus geen rechtsbuiten voor hem op deze laatste speeldag. Jammer maar helaas Gerjan. Op rechtsback mocht Roel Schadron aantreden, een nieuwe plek voor deze man dus. Voor hem stond “ik zei de gek” en op mid-mid was een plekkie ingeruimd voor Frankie “de Meester” Wezendonk. Links-mid stond mini kiel, Robin Cornielje. Voorin waren plekken ingeruimd voor Quinton Winters, die ’s middags een snippermiddag had opgenomen en zodoende met ons mee deed. In de spits niemand anders dan The Golden Boy Marcel Braam, en rechtsbuiten good old Dave Beker van de Beker Bruurs. Zien bruur zat op de bank. Net als Jordy Messing, alleen had den zich verslaopen.

We mochten beginnen en de intentie van beide ploegen was al snel duidelijk, aanvallen met die handel. Den Dam was duidelijk de bovenliggende partij in de beginfase. Na een minuut of 20 voetballen resulteerde dit in de 1-0, wie anders dan Rens Berntsen knikte prachtig raak vanuit een afgemeten corner van Quinton. Puik werk mannen. Viod kwam nauwelijks van eigen helft af en het was eerlijk gezegd een saai potje waarbij wij vaker een goaltje hadden moeten maken, althans in de eerste helft. Hennie van de Kemperman besloot dat het rust was en wij gingen rustig richting het bakkie thee van tosti Toni. Een enkeling besloot dat er ook wel eens iets anders mocht komen dan thee, hier waren de meningen toch duidelijk over verdeeld. Zeker toen wij na de rust na 2 minuten voetballen een penalty tegen kregen door een ware miscommunicatie. De reacties waren als volgt; “zie je nou wel Hansen, klojo.” Ja hoor, het stond gewoon 1-1 op sportpark De Laak. Leider Mom kon zijn ogen niet geloven en besloot wederom te gaan lachen als een boer met kiespijn. Maar er is geen team in de zevende klasse reserve dat zich altijd de rug dermate goed weet te rechten als V.V. Den Dam 2. In de tijdsbestek van nog geen vijf minuten stond Den Dam gewoon weer met 3-1 voor, Frankie Wezendonk had piek fijn raak geprikt en ik zei de gek mocht er ook nog één in prutsen. Vervolgens deed Frankie nog een keer dunnetjes over wat hij bij de 2-1 ook had gedaan en het stond gewoon 4-1. De duim verscheen op grootse wijze en de innerlijke mens was weer gelukkig bij mij en mijn teamgenoten. Om de dag helemaal compleet te maken mocht Dave Beker van de Beker bruurs de 5-1 binnen zeiken. Het was gedaan, het seizoen is ten einde gekomen en nu begint het gespeculeer over een eventueel vertrek van Mom en zijn assistent Bevers. Er schijnen tal van andere aanbiedingen op het bureau van Helen te liggen maar Marcel laat nog steeds in het midden of hij volgend seizoen wederom voor de groep zal staan. Uiteraard ligt dit ook aan de keuze van het bestuur. Het is nog onduidelijk wat het bestuur met het oog de toekomst wilt.

Ondanks dat het kampioenschap ruim is misgelopen kan worden gesproken van een degelijk seizoen. In 22 wedstrijden werd maar liefst 16 keer gewonnen, drie keer gelijk gespeeld en drie keer verloren. Dit resulteerde in 51 punten, 62 doelpunten voor en 33 doelpunten tegen. Al zeg ik het zelf, dit zijn geen slechte statistieken voor een leider en zijn assistent als je gaat kijken naar de beperkte materialen en spelers die zij onder hun hoede hebben gehad gedurende afgelopen seizoen.

Dit jaar heeft het tweede geen uitje naar Willingen (helaas). Maar het uitje voor dit jaar was de allerlaatste wedstrijd van V.V. Stokkum ooit, onze jongens van Den Dam 1 was namelijk de tegenstander. Wij als Den Dam twee hadden nog wat wervingsactiviteiten te doen in Stokkum voor eventuele nieuwe spelers en kantinepersoneel. Daarom was besloten gezamenlijk naar Stokkum af te reizen en daar voor 10 euro een paar bierkes te drinken. Die “paar bierkes”werden achteraf gezien “heel veel bierkes.” Nee, maar het was akelig gezellig in Stokkum ondanks de verliespartij van onze jongens hebben we echt schik gehad, jong en oud alles ging in goede harmonie met elkaar samen. Soms iets te goed. Nee, alle gekheid op een stokje het was een prachtige seizoensafsluiter voor de mannen van Den Dam 2. Persoonlijk kijk ik nu alweer uit naar het nieuwe seizoen, het was een seizoen met veel winstpartijen en bovenal gewoon heel veel schik. Mannen van Den Dam 2 bedankt voor dit prachtige seizoen! Tot volgend jaar.

Hier onder volgt een korte sfeerimpressie van de zondagmiddag:

In de middag genoot Frankie Wezendonk van een lekker kwaliteits kippetje, het was een verdomd goede poelier want de kippetjes waren niet van Kock.

Er werd ook nog gelachen in Stokkum.

 

 

Een echte kippetjeskraam, het was fantastisch.

Tussen het bier drinken door werd het onder andere gesproken over de positie van Marcel Mom en Bart Evers. Het ziet er niet goed uit voor dit duo.

Agenda

Geen activiteiten.