Met een zwaar gehavend team moesten de manschappen van leider Mom afreizen richting Doesburg. En daar zaten enkele verrassingen tussen, zo was Leon Messing een van de afgevaardigden in het sterrenassemble van Mom. Daarnaast was Nick Thomassen ook van de partij. Zij mochten tevens de bank naast Marcel en Bart warm houden. Met de volgende opstelling mochten wij het kunstgrasveld in Doesburg betreden: Rick Wassing in het hok, Frank Wezendonk laatste man, Joey van de Vink voorstopper. Rechtsback Mark Bolder, linksback Gerjan Hansen. Rechtsmid stond Roel Schadron, ik zei de gek mid-mid en linksmid Robin Cornielje. Linksvoor stond Marcel the Golden Boy Braam, in de spits Jordy Messing en rechtsvoor stond Dave Beker.

De wedstrijd begon erg rommelig, met kleine kansjes over en weer. Echter was de grootste kans voor Den Dam, ik zei de gek schoot de bal op de binnenkant van de paal. Niet veel later strafte Doesburg een vrije trap kinderlijk eenvoudig af, terwijl gelegenheidskeeper Rick nog een muur aan het metselen was schoot de tegenstander al snel op goal, 1-0. Slim van hem, dom van ons. Ondanks het lichte overwicht wisten de jongens uit Azum geen stempel op de wedstrijd te drukken, een aantal goede kansen resulteerde tot frustratie van Marcel Mom in niets. Vijf minuten voor rust mocht het dan toch eindelijk zo zijn. De lange bal naar voren viel achter de verdediging van Doesburg waardoor Dave Beker één op één met doelman kwam. Heel subtiel wist Dave met de binnenkant van de voet de bal over de keeper te werken in het doel, 1-1. Daar was dan na vier wedstrijden afwezigheid weer eens een keer de duim van Mom. Godzijdank, wat hadden wij die gemist zeg. Niet heel veel later mochten wij onze rust pakken.

Terwijl de meesten van een heerlijk bakkie thee aan het genieten waren, werd het strijdplan voor de tweede helft uitgelegd. Het was eenvoudig maar doeltreffend; zorg dat je er nog één maakt. Daar werd gehoor aan gegeven, kort na de rust werd Dave in stelling gebracht en hij wist de bal scherp voor de goal te geven op de kop van niemand anders dan the Golden boy Braam. 2-1, klasse. Vanaf dat moment domineerde wij de wedstrijd ondanks dat Doesburg nog een blik met nieuwe jonge jongens had los getrokken. Er was geen smetje aan de hemel totdat we als verdediging verkeerd instapten, twee Doesburg spelers waren er vandoor gegaan richting het hok van Rick. We wisten ze nog de pas af te snijden maar uit een scrimmage wisten ze de bal toch achter Rick te schieten. 2-2, klote. Met nog ruim vijftien minuten te gaan was er nog tijd om deze fout te herstellen. Inmiddels waren Nick en Leon in de ploeg gekomen om ons te voorzien van aanvallende impulsen. Voormalig top spits Leon Messing had nog kansjes om zijn comeback op fenomenale wijze te vieren, echter bleef zijn treffer uit. Er vielen steeds vaker gaatjes in de defensie van Doesburg, Dave wist hier optimaal gebruik van te maken. Hij brak door en wist de bal aan ik zei de gek te geven waarna ik hem simpel kon binnen werken. 3-2, mooi. Ondanks nog een slotoffensief van Doesburg wisten wij vrij gemakkelijk stand te houden en zo de drie punten mee te nemen richting Azewijn. Het was weer een mooie zondag. Dat brengt de stand op 15 overwinningen uit 20 wedstrijden, niet slecht dachten wij zo.

Agenda

Geen activiteiten.