Vandaag was het dan eindelijk weer zover; er mocht weer gevoetbald worden op Sportpark de Laak, ons eigen “Theatre of Dreams.” Ondanks dat de klok de nacht ervoor een uur naar voren was gezet was vrijwel iedereen netjes op tijd, behalve Roel Schadron maar daar kijkt niemand eigenlijk meer echt van op. Zoals we van hem gewend zijn moesten de twee eurootjes worden opgeschreven door onze penningmeester Dave Beker. Ja, we hebben tegenwoordig veel meesters in ons team. Je kunt je als mede-speler zijnde storen aan het te laat komen van een teamgenoot maar je kunt het ook van de positieve kant bekijken; 2 euro is omgerekend wel een biertje extra tijdens het weekendje weg eind mei. Na wat conversaties aan de bar en na een lekker ouderwets filterkoffie bakkie was het tijd dat wij het pak maar eens gingen aantrekken.

Eenmaal in de kleedkamer was de vibe erg relax, zo relax dat iemand een scheet had afgetrokken waar je u tegen zegt. Respect voor diegene die zich zo stil kon houden want we zijn er nog niet achter wie dit is geweest. Ook hier zie je weer; geen woorden maar daden. Toen we goed en wel het pak hadden aangetrokken kwam onze leider Marcel Mom binnen. Ik citeer: “Goedemorgen mannen, vandaag gaan we druk bij Zelhem leggen door deze wedstrijd gewoon te winnen! Oke? Ga maar warm lopen.” Prachtig hoe een leider met weinig woorden toch een heel verhaal kan vertellen en het voor elkaar krijgt dat iedereen ook snapt wat er gebeuren moet vandaag.

Na wat warm te hebben gelopen deden we een leuke rondo waarbij lekker ouderwets geouwehoerd werd, het was erg gezellig daar in die rondo. Na wat te hebben overgespeeld werd het tijd om nog even in de kleedkamer samen te komen en de opstelling door te nemen. Mijnheer Mijnen mocht wederom in het hok beginnen, Rick Wassing had geen tiet. Nadat Gerwin Cornielje vorige week met een blessure aan de kant stond en nadat hij wat kritische noten in voorgaande wedstrijdverslagen had gelezen was hij er op gebrand terug te keren in de basis. En dat lukte, nadat hij van de week meerdere malen Marcel Mom op zijn privé 06 had lastig gevallen besloot Mom hem een basisplek te geven onder de voorwaarden dat hij zou ophouden met bellen. Dat was duidelijk een deal want hij begon als laatste man met wie dan ook anders dan Trucker Frankie Roelofsen als voorstopper voor hem. Ik zag iedereen met vraagtekens naar Rens kijken toen duidelijk werd dat Gerwin als laatste man zou spelen. Bij afwezigheid van rechtsback Mark Bolder werd Rens daar geparkeerd door Mom. Op linksback stond Gerjan Hansen. Al met al bestond onze verdediging uit ongeveer 200 levensjaren ervaring, dat vond ik zelf wel een prettig gevoel moet ik zeggen. Op het middenveld was er plek voor Robin C. op rechts, ik op centraal en Marc W. op links-mid. Voorin van links naar rechts: The golden Boy Braam, de “meester” Frankie W. en Dave B..

Ondanks dat Kilder onderaan stond wisten wij dat we moesten waken voor onderschatting we hadden immers nog eigenlijk niet één wedstrijd eenvoudig gewonnen. Daarnaast moesten we leidsman Kemperman ook niet onderschatten.

De wedstrijd begon en hoe kan het ook anders of het weer zwaar driet, bij Kilder stonden enkele snotneuzen voorin en die waren toch wel heel rap moet ik zeggen. Gerwin zag ik op een gegeven moment ongeveer 15 meter achter de verdediging voetballen om een eventuele sprint achterstand alvast op te vangen. Dat was geen onverstandige keuze van deze routinier. Ondanks dat het spel van ons matig tot driet was, kwamen we wel snel op een 1-0 voorsprong. Marcel the Golden Boy gaf een prachtige voorzet van rechts voor de goal, Marc W. kreeg hem panklaar op zijn bolletje en knikte piekfijn binnen. Daar was de duim van Marcel Mom, we kregen direct vleugels. De Azewijners waren beter dan de mannen uit Kilder maar toch wisten ze vaak over onze helft te komen. Ze werden echter niet gevaarlijk in de omschakeling. Toch was een 1-0 voorsprong geen luxe positie voor de Den Dammers en al zeker niet met de gedachte dat Gerwin laatste man stond. Daarom werd besloten meer de aanval te gaan zoeken, blijkbaar was dat al gedurende de hele wedstrijd de intentie van Mom maar het merendeel van ons hoort hem al niet eens meer tijdens de wedstrijd. Dat is net zoiets zoals vrouwen in de loop er jaren gewend raken aan het geluid van hun snurkende man. Hoe hard hij ook aan het bomen zagen is, op een gegeven moment dan hoor je dat niet meer. Zo is dat dus ook bij Mom. Ondanks de aanvallende intenties was het tijd voor de rust. Mom voelde de druk van het bestuur en begon met een waar offensief van alles wat hem niet aan stond, en eerlijk is eerlijk hij had gewoon gelijk, ook al had hij ongelijk. Ik wist dat iedereen zijn best deed maar het kwam er gewoon niet uit, defensief gaf Kilder redelijk weinig weg dus het was hun verdienste dat het spel redelijk in evenwicht was. Mom weigerde in de rust al in te grijpen en besloot na een bakkie thee op dezelfde manier verder te gaan.

Na de rust zochten wij direct het initiatief. Doordat wij de aanval zochten werden de Kildenaars gedwongen scherper te verdedigen. Dit leidde tot een vrije trap voor ons op randje zestien van het vijandelijke helft. Al snel kwamen wij tot de conclusie dat dit een klusje was voor een linkspoot. “Wie is er links?” werd er gevraagd. Gerjan Hansen stak zijn hand op, Gerwin deed alsof hij het niet zag en vroeg nog een keer; “wie is er links?” wederom stak Gerjan zijn hand op. Gerwin besloot toen zijn vraag aan te passen; “wie is er buiten Gerjan nog meer linksbenig?”, niemand reageerde. Gerwin streek over zijn hart en liet Gerjan de vrije trap nemen, ondanks dat hij niet slecht schoot was het wel zijn eerste en zijn laatste keer dat hij een vrije trap mocht nemen. Tevens mikte hij op de hoek die beter genomen kon worden door een rechtsbenige voetballer. Maar dat leggen wij Gerjan nog wel een keer op een rustig moment uit. Enkele minuten later mochten we weer vanaf randje zestien aanleggen, Gerwin besloot zelf achter de bal te gaan staan. Zijn schot miste op 27 centimeter na de paal, het was opzicht een mooi schot. Toch blijkt dat we geen speler in huis hebben die fatsoenlijk op goal kan schieten. Moeten we op donderdagavond hier op gaan oefenen of moeten we iemand van buitenaf aantrekken die dit wel kan? Of heeft Mom al die tijd niet goed zitten op te letten op donderdagavond en hebben wij wel degelijk iemand in huis dit kunstje kan?

Hoe dan ook, het werd tijd voor 2-0 want een 1-0 marge is niet veel. Na wat aanvallend gestuntel wist Marcel the Golden Boy Braam de bal met zijn hoofd wederom panklaar te leggen op het hoofd van Frankie “de meester” Wezendonk. Arme Frankie kopte mooi binnen maar moest dit wel bekopen met een voetbalschoen in zijn gezicht, sindsdien ziet het snuutje er beter uit. Nou mooi, 2-0. Het einde naderde en Marijn, Lars en Roel waren inmiddels in de ploeg gekomen. Marijn speelde vandaag zijn laatste wedstrijd alvorens hij 20 weken op “stage” gaat naar Mallorca. Eerder op ochtend werd hem gevraagd of hij zijn handbagage uit 8 kilo Durex condooms bestaat? En of stage een codewoord is voor een “langdurige seksvakantie?”. Dat geheel ter zijde, de 90ste minuut drong zich aan en op een soortgelijke positie als de vrije trap van Gerjan kregen wij er wederom één mee. Gerwin stond bij de bal en vanaf de zijlijn werd geroepen dat Lars zich ook maar eens moest melden. Gerwin bleek een gigantisch groot hart te hebben want hij gaf voor de tweede keer in één wedstrijd een vrije trap uit handen. Dat was al opvallend te noemen. Lars ging hem nemen, wij wisten dat Lars gigantisch hard kan schieten dus wij adviseerde Lars zo hard mogelijk langs de muur op te trappen in de hoek van de keeper. Dit hebben wij Lars geen twee keer hoeven te zeggen, Lars hield toch even de poot aan en in één streep verdween de bal snoeihard in de linkerkruising. De keeper kon alleen maar toekijken! Een wereldgoal van Lars! Zo zien wij ze nooit, Lars stond net anderhalve seconden in het veld. Ongekend. Dit feestje werd met de hele selectie ruimschoots gevierd, een prachtig moment voor Lars en ons allemaal. Dit was de verdienste van Lars, die niet elke wedstrijd minuten maakt maar nu met letterlijk één actie iedereen de mond snoert. En jawel hoor, we hebben in ons eigenlijk pittoreske Azewijn een waar vrije trappenspecialist in ons wapenarsenaal. Daarnaast nog complimenten voor leidsman Kemperman, hij floot een solide wedstrijd. Het was 3-0 en het was gedaan! Volgende week hopen wij de draad verder op te pakken tegen de Ulftste boys!

Agenda

Geen activiteiten.