Dames en heren, daar gaan we weer! Na 2 maanden afwezigheid heeft Den Dam 2 weer een wedstrijd gespeeld. Voor dat we beginnen, wil ik u even adviseren een goede stabiele stoel te zoeken zodat u alvast op het puntje van de stoel kunt gaan zitten. Het was namelijk weer een oud-Azewijnse nagelbijter zoals dat alleen bij de manschappen van Mom kan. De helft van de selectie waren de avond ervoor naar Pronkzitting XL in ’s-Heerenberg geweest. Ondanks dat de meeste de 45 al ruimschoots zijn gepasseerd zijn, dachten ze het nog nodig te vinden hier naar toe te moeten gaan. “Volwassen mannen” noemen zich dat dan. Ik noem geen namen maar eentje kwam een uur te laat en had gedurende de nacht nog even lekker ouderwets gebrokkeld zoals tieners van 15 dat ook doen als ze voor het eerst gedronken hebben. Silke was er in elk geval niet blij mee. Het stomme was nog dat diegene gisteren bij XL wel vier keer tegen mij had gezegd dat ik niet teveel moest drinken en meer met de wedstrijd bezig moest zijn. Ja sorry hoor maar dan ben je in mijn ogen een gigantische hypocriet die niet tegen alcohol kan. Maar goed dit zijn allemaal randzaken, we gaan naar de wedstrijd.

Nadat teamchef Bart al twee maanden lang verschillende spraakberichten in Den Dam 2 app aan het versturen was dacht Mom dat mannen gemotiveerd aan de wedstrijd zouden beginnen. Dat liep even anders. Mom begon met de volgende elf: Mijnheer Mijnen zoals gebruikelijk in het hok, gelegenheid laatste man was Gerwin met daarvoor Trucker Roelofsen in de mandekking. De linksback positie werd door Marc Welling ingevuld aangezien Gerjan Hansen nog op skivakantie was. Een kale voor een kale dus. Als het aan mij ligt dan blijft Hansen nog drie weken langer in Oostenrijk. Marijn stond op de rechtsback en onze Bart Baars is tegenwoordig ook voltallig lid van Den Dam 2 en hij mocht de rechtsmid positie invullen. Ik zei de gek op mid-mid en linksmid stond Robin. Wat je gewoon op zijn Nederlands moet uitspreken, gewoon Robin. Daar was namelijk nog wat discussie over, hier kom ik nog op terug. Voorin stond The Golden boy Braam op linksbuiten terwijl Frank Wezendonk het van Mom in een keer in de spits mocht proberen. Was mooi om te zien dat hij een kans van Mom kreeg. De rechtsbuitenpositie was voor onze stormtrooper Joey van de Vink.

De wedstrijd begon en het was niet om aan te zien, sommigen hadden goed gezoape gisteravond. Na twintig minuten van verschrikkelijk veldspel, trakteerde de zwart witten uit Silvolde ons op een 0-1 achterstand. En dat hebben we vanaf de zijlijn ook gehoord, Mom sprong uut zien vel en ging er aardig op. Ik mot bekennen dat dat wat met mien persoonlijk deed, ik weet niet hoe de anderen er over dachten maar ik denk dat profs dat gevoel elke week evenaren. Dat was nou precies de kunst van het coachen waar trainers allemaal naar streven. Dus wat dat betreft is Mom klaar voor een nieuwe stap in zijn loopbaan. (Naar verluidt is NVC 1 nog op zoek naar een nieuwe trainer). Na dit moment wisten de mannen zich te herpakken door middel van een gegeven strafschop. Frank Wezendonk wou zich bewijzen tegenover Mom en eiste vol vertrouwen de pingel op, hij stuurde hem naar de rechterhoek, de keeper zat er nog aan maar het was 1-1. Was erg mooi om te zien dat die jongen gescoord had. De Siiiiii en het daar bijhorende gebaar van Ronaldo, had hij beter achterwege kunnen laten, maar goed die jongen was gewoon erg blij. En ja hoor na twee maanden afwezigheid was de duim van Mom weer terug. Wat heb ik die duim gemist en volgens mij de rest ook. Je weet gewoon dat het goed zit als je die duim ziet. Toch verdween die duim snel, in een tijdsbestek van 5 minuten stonden we 1-3 achter. Door ronduit slecht maar dan ook echt slecht voetbal lieten we toe hoe Silvolde tot twee keer toe wist te scoren. Leidsman Kemperman kon het niet meer aanzien en floot voor de rust.

Ahhh een lekker bakje theeee dachten wij! Tosti Tonny had weer verrukkelijke thee gemaakt, de innerlijke mens was weer even tevreden. Wie niet tevreden was, was onze coach/leider/coördinator/psycholoog en bovenal entertainer Mom. Hij ging er op jongen, ik schrok me kapot. Joey ook, terwijl hij een slok nam schrok hij zo van Mom dat hij wat van zijn hete thee over zichzelf heen gooide. Hij ligt nu in het brandwondencentrum in Beverwijk. Joey beterschap! Terwijl Mom alles en iedereen bekritiseerde had Joey ondanks de intense pijn het nog wel in zich om zijn gram te halen. Robin werd namelijk gewisseld voor Rens, Mom sprak Robin niet op zijn Hollands uit maar meer als Robyn, zoals het merk wasverkrachter of zoals de kleine robot sidekick van B100 uit de kinderserie Bassie en Adriaan. Joey attendeerde Mom streng maar rechtvaardig op zijn verkeerde uitspraak.

Rens kwam voor Robin of Robyn. Roel kwam voor Marcel (The Golden Boy) en Sjimmy kwam in het veld voor Marijn. Het spel was nog niet goed de tweede helft maar het liep wel een stuk beter. Wij hadden veel balbezit op de vijandelijke helft, echter resulteerde dit niet in veel kansen. Basisdebutant Wezendonk stond op een eiland voorin. Door onze loyaliteit naar Mom kwam de moed der wanhoop bij de spelers. Zelf besloot ik een poging te doen om de bal vanaf de middenlijn naar voren te rossen in de hoop wat te forceren. Nou dames en heren, dat heb ik geweten ook. Ondanks dat het een waardeloze poging was die niet verliep zoals gehoopt, moest ik het ontgelden. Mom sprong ook uit zijn tweede vel en vroeg waar ik in godsnaam mee bezig was. Ik verontschuldigde mij ten aanzien van Mom en de rest. Het publiek naast de kant wisten Mom gelukkig te kalmeren. Het liep met een sisser af.

Ondanks dat we een duidelijk overwicht hadden in de tweede helft werd de uitspraak: “Een kat in het nauw kan rare sprongen maken” van toepassing op de speelstijl van Silvolde. Enkele keren kwamen ze er gevaarlijk uit. Onze trucker Roelofsen speelde een degelijke pot samen met rasoptimist Cornielje. Het duurde tot de 82ste minuut en 33 seconden voordat Den Dam eindelijk de 2-3 kon noteren. In een pruumelpotje kwam de bal heel gelukkig voor de voeten van Frankie Wezendonk. Hij kon de bal er letterlijk in zeiken, ik kon niet zien of hij dat ook werkelijk heeft gedaan. Maar toch was het weer mooi voor die jongen dat hij twee keer had gescoord. Een bescheiden duimpje van Mom was het resultaat. Nadat Mom gedurende de wedstrijd vrij stil was voor zijn doen, begon hij na de 2-3 weliswaar met een offensief van woorden en gebaren. Iedereen op het veld keek elkaar vragend aan met wat hij nou allemaal bedoelde. Hoe dan ook de tijd begon te dringen en wij dachten laten we maar eens gas bijgeven, na 1 minuut gas geven stond het gewoon 3-3. Daar draaien wij de hand niet voor om. Rens kopte na een avondje XL prachtig binnen via een corner van Roel. Mooi gedaan mannen, zag er goed uit vanaf de midden cirkel. Het mooie was nog dat Mijnheer Mijnen praktisch zoals onze vriend Neuer dat ook altijd doet op de middenlijn stond toen we een corner kregen. Kijkend richting Mom of hij zijn goedkeuring gaf om mee naar voren te gaan. Tot mijn grote verbazing riep hij Mijnheer Mijnen zelf naar voren. Ik ben dan wel niet van de technische staf maar hier heb ik persoonlijk een stokje voor gestoken. Mijnheer Mijnen hoort in het hok zoals hij bij Meiland in werkplaats hoort en nergens anders. En zo dames en heren voorkom je levensgevaarlijke situaties.

Oja, Dave was ook in het veld gekomen. Leuk dat hij er ook was. Het was 3-3 en we zaten in de 90ste minuut, toen dachten wij bij ons zelf nu zijn we zover gekomen laten we hem maar even over streep trekken, dan is Mom ook tevreden. Alsof de Heer vanaf boven zelf meekeek, kregen wij in de 91ste minuut wederom een penalty voor vermeend hands. Via leidsman Kemperman werd deze “act of god” doorgevoerd. Het was een twijfel geval maar ik moet de leidsman in bescherming nemen door te zeggen dat hij heel constant heeft gefloten omtrent handsballen gedurende de wedstrijd. “Oke, Frankie jij mag hem wel weer nemen.” Wederom had hij ontzettend veel geluk want de keeper zat er wederom aan. Toch was het 4-3. Frank rende een rondje om het veld van blijdschap. Een gigantische duim van Mom was het resultaat. Daarna was het vrijwel direct afgelopen. Den Dam 2 komt dus lekker uit de winterstop, de trein dendert door.

De Redactie sprak na de wedstrijd nog even kort met Wezendonk die bal in zijn handen vast had. “Frank, hoe vond je het gaan vandaag?” Franks antwoord was als volgt: “Ja, het ging top vandaag. Deze jongen gaat mooi mee naar huis!” Hij doelde daarmee op de bal van voetbalvereniging Den Dam. “Frank, wat vond je van de coaching vanaf de zijlijn vandaag? Frank: “Ja, echt top. Wat heeft die man veel verstand van voetbal. Ik ben gewoon ontzettend blij dat hij mij deze kans heeft gegeven. Voor mij werd de toekomst uitzichtloos op de bank en zo sta je opeens in de basis en prik je drie keer. Echt fantastisch.”

Kortom een mooie zondag voor Den Dam 2. Het weer was top, de coaching was top, alles klopte uiteindelijk. Tot slot wil ik Bart Baars ook nog even persoonlijk bedanken voor de fijne samenwerking centraal op het middenveld, het was erg gezellig. Het was goed te zien dat wij eerder bij Den Dam 1 in de glorietijden al veel hebben samengespeeld. Alles verliep vlekkeloos.

Agenda

Geen activiteiten.